Slanča

Slanča

Davne 1702. godine u spisima se spominje izvor slane vode po kome je mesto Slankamen dobilo ime. Tek je 1834. godine austrougarska vlast ogradila izvorište i kaptirala više izvora u jedan. Prva hemijska analiza mineralne vode iz Slankamena izvršena je 1876. godine, a 1900. godine voda je označena kao lekovita.

Stari Slankamen nalazi se na tromeđi Srema, Bačke i Banata, na mestu gde se Tisa uliva u Dunav. Smešten je na atraktivnoj istorijskoj i geološkoj lokaciji, na nadmorskoj visini od 80 m, samo 15 kilometara udaljen od Inđije i 55 kilometara od Beograda.

Izvor slane vode u Starom Slankamenu datira još iz Rimskog doba, kada se naselje zvalo “Acumincum” što u prevodu znači “mesto na brdu”.

Za vreme Turaka nastaje naselje Donji Slankamen, koje kasnije menja ime u Stari Slankamen.

Ovde je, prema legendi sahranjen Atila Hunski.

Slana voda je oticala u reku Dunav sve do 1834. godine, kada je Austro-ugarska vlast ogradila izvorište i kaptirala više izvora u jedan, koji i danas snabdeva specijalnu bolnicu. Veleposednik iz Stare Pazove je 1908. godine sagradio hotel, obnovio izvor, napravio kulu i postavio cevi za snabdevanje banje.

Lekovitost poznata vekovima

U doba Rimljana na području Slankamena je prvenstveno podignuto vojno utvrđenje ‒ sedište rimske legije i dela rečne flote. Veruje se da je još tada korišćena lekovita voda. Dok ostaci turskog kupatila ‒ amama iz 1566. podignutog nad izvorom tople vode, govore da su terme koristili i Turci, koji su došli u te krajeve 1521. godine.

“Slanača” je jedan od retkih izvora slane vode u Vojvodini. Ova voda ima temperaturu od 18,4 stepeni i sadrži lekovite komponente.

U toku Drugog svetskog rata slana voda sa izvorišta se koristila u ishrani ljudi zbog nedostatka soli. Danas predstavlja jednu od turističkih vrednosti Starog Slankamena i govori o značaju ovog naselja u prošlosti.

Izvor: RTS
Foto: Pazova Inđija vesti
  •   
  •   

Komentar

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *